..και επήγαμεν εις τον Βράχον. όπου αι Βυρωνίται τηρούν Θέατρον. και άνοιξαν οι ουρανοί και εβγήκε το Funk. ηλικιωμένο κι αγέρωχο, μας επέβλεψε από σκηνής με την δέουσα αυστηρότητα και ειρωνία που αρμόζει στα εβδομήντα περίπου χρόνια του. όρισε τους κανόνες με συνοπτικές κινήσεις μαέστρου και ενορχήστρωσε τον επίγειο παγανισμό της αποκαλυπτικής του εμφανίσεως. και εχορέψαμεν -δούλοι λυτρωμένοι- χορόν της βροχής κι ας ήτο η βροχή μόνο ο ίδρωτας μας. και εμβολιαστήκαμε για το υπόλοιπον έτος, διερωτόμενοι πότε θα μας ευλογήσει ξανά αυτή η γλυκιά, σχεδόν παιδική, σκηνική αναρχία του. ίσως ποτέ με τα ίδια πρόσωπα. μα πάντα με τον ίδιο χαρούμενο και μοναδικό ζήλο. funk is its own reward...
2 comments:
σ'αγαπαω! μ'άκους ;
μην πειράζετε τους δημιουργούς. παρακαλώ περιοριστείτε στους θαμώνες της εκμπομπής σας. σας ευχαριστώ.
Post a Comment